Afife Öztürk yazdı: “Durma”

Hiçbir şey değişmiyor sanıyoruz ama her şey değişiyor. Biz aynı kaldığımızı sanıyoruz ama aynı kalmıyoruz. Değişiyoruz. Düşüncelerimiz değişiyor. Hislerimiz, önceliklerimiz, doğrularımız, yanlışlarımız değişiyor.

Aynı kalmıyor hiçbir şey ve hiç kimse…

Attığımız adımların doğruluğu tartışılır. Bazen erken davranıyoruz, bazen geç kalıyoruz. Bir şeyleri tam zamanında yapmaya çabalasak da, galiba bunu pek beceremiyoruz. Düşünmeden attığımız her adımın pişmanlığını yaşadık. Öte yandan, düşünmek bizi hep yolumuzdan döndürdü.

Düşündükçe çıkmaza girdik, karanlığa düştük, kaybolduk ve nihayet vazgeçtik o adımdan.

Biz olduğumuz yerde kalırken, zaman akıp gidiyor. Elleri boş gitmiyor, bizi eksilterek gidiyor. Yanlış ya da doğru, bir şekilde yaşamak gerek bu hayatı. Doğruya ulaşmak için yanlıştan geçmemiz gerekiyordur belki de…

Herkes kaderini yaşar. Ne kadar düşünürsek düşünelim, ne kadar çabalarsak çabalayalım, bazı şeyleri değiştirmemiz mümkün olmuyor. Yanlış yapma korkusu bizi yaşamımızdan ediyor. Pişman olma korkusundan vazgeçiyoruz aklımızdan geçen güzellikleri hayata geçirmeye.

Kötü sandığın iyi, iyi sandığın kötü çıkabilir. Ne biliyoruz ki yarın hakkında? Hayat, bilinmezliğe yolculuk. Hangi yolun sonu görünüyor? Kim haberdar gelecekten? Madem ki bilmiyoruz ne olacak, yaşamaya bakalım.

Yürüyelim ve yolun sonunda ne var görelim.

Belki boşa yürümüş olacağız ama öğreneceğiz, tecrübe edeceğiz, güçleneceğiz. Başkalarını yanlıştan döndürmek için o yoldan önce biz yürümüşüzdür kim bilir?

Bazen düşünmeden yapmak lâzım içinden geleni, durup düşünmek insanı yolundan ediyor.

İnsan, korkularının üzerine yürümediği sürece, olduğu yere sinip kalacak.

Durmak neye yarar, zaman kaybından başka?

Durma,

Bi’şey yap!


Afîfe ÖZTÜRK- 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*